José Visser
Na mijn studie Internationaal land- en waterbeheer aan de Wageningen Universiteit ben ik gaan zoeken naar een baan waar ik mijn interdisciplinair denken op een verbindende manier in kan zetten in een levend werkveld, die vraagt om verantwoordelijkheid, kritisch nadenken en nuance.
SPA WNP bevindt zich in een werkveld dat volop in beweging is en ook raakt aan maatschappelijke discussies die regelmatig terugkomen in het nieuws. Denk bijvoorbeeld aan de stikstof en PFAS kwesties, maar ook de Europese “Kaderrichtlijn Water” zal binnen de kortste keren invloed hebben op wat mag en kan in Nederland.
Hierdoor blijf je er bewust van dat we in een complex geheel leven met verschillende (eco)- systemen, bestuurslagen en belangen. Het interesseert mij ten zeerste hoe hiermee wordt omgegaan in de praktijk bij de industrie, waarbij je bij het aanvragen van een milieuvergunning ook het perspectief en processen bij de overheid mee krijgt. Waar ligt wiens verantwoordelijkheid, wie pakt de handschoen op en hoe wordt er met elkaar om tafel gezeten? Gaandeweg doe je steeds meer inzicht op in procestechniek binnen de industrie en houd je altijd rekening met de verschillende milieuaspecten.
Voor mij persoonlijk is het essentieel om een kwestie van verschillende perspectieven te belichten om een eerlijk beeld te krijgen van achterliggende beweegredenen, juist ook als het dan om de industrie gaat, die doorgaans niet in een positief daglicht staat.
Ik wil graag dicht op de praktische werkelijkheid zitten en verbindend een lijn kunnen trekken naar hoe we samen verantwoorde stappen kunnen zetten naar een gezonder milieu, waarin wet en regelgeving de basis vormt, die de kaders van het spel bepalen.
.